Monday, October 29, 2007

"Keep What Ya Got"

Jafuh bħala King Monkey, u Ian Brown veru għandu ftit xebħ ma' xadin. Meta jkanta fil-bosta kunċerti li jkollu matul is-sena ma tantx jaqta' figura tajba, tant li xi ħadd qabblu ma' papra b'wiċċha mgħammad li qed tipprova tagħmel ftit ħoss. Ian Brown kien il-kantant ta' Stone Roses, il-grupp li mill-aħħar tat-tmeninijiet sa nofs is-snin disgħin kien qed imexxi r-rivoluzzjoni mużikali li bdew qabilhom is-Smiths, u sa ċertu punt, il-Joy Division.

Ian Brown jinsab fl-erbgħinijiet, ixjeh mill-krema tar-rockstars li qed joħorġu bħalissa minn ġewwa l-Ingilterra. L-Adidas libbsuh l-aktar ġkieket rari tagħhom (£47.99 mill-ħwienet, jekk ma ssibhomx £99.99 jekk tfittex raritajiet iktar rari minn fuq l-internet) u tawh nuċċali li ma jistax jaqilgħu minn għajnejh.

Meta fiż-żmien li Stone Roses kienu jiddominaw id-dinja tagħhom (Manchester, Londra u xi ftit mill-iSkozja) Brown kien meqjus bħala l-parti d-dgħajfa tal-katina. Illum, għaddew tnax-il sena u Ian Brown kiteb ħames albums, fosthom l-aħħar wieħed li jismu World is Yours u li jinkludi fih lil Sinead O'Connor (dik li f'intervista kienet qattgħet ix-xbiha tal-Papa Wojtyla). Il-kant u l-leħen huwa totalment differenti minn dak li tisma' fil-kunċerti; hemm kariżma mitluqa, mhux daqshekk qawwija, li xorta waħda taf issaħħar anke jekk ma timpressjonax.

* * *
Miexi lura lejn il-karozza wara l-funeral ta' Ġorġ, missier sieħbi Jesmond. Hawn kwiet li jtarrax, f'din ir-rokna fil-qalb tas-Sliema li ma tarax daqshekk malajr sakemm ma tintilifx bil-karozza. Xi ftit ilfiq, ħafna nies bin-nuċċali skur u xi wħud bis-sigarett. Kliem mill-inqas, ħlief għall-Wenz li waqqafni biex jistaqsini x'deherli minn Fabregas ilbieraħ.

Daħlet f'rasi l-linja minn Keep What Ya Got, diska li Brown kiteb ma' Noel Gallagher ta' l-Oasis:

Remember where you came from
Sisters who told ya on a rainy day
They said that Heaven holds a place
For all of those who pray

Il-bieb se jħabbat għal kulħadd xi darba jew oħra. Miss il-bieb ta' Ġorġ, did-darba. J'Alla dak il-post li jsemmi King Monkey qiegħed hemm tassew.

Wednesday, October 24, 2007

F'Għeluq Snini

Ħamsa u għoxrin sena, kwart ta' seklu. Qed inħares fil-mera wara li qatgħatli xagħri Josephine. Kont ili ma naraha lil Josephine, mindu kellha ż-żgħir għaddiet... sena. Sena ilu kollox kien differenti. Dis-sena qed nintebaħ, jien u nħares fil-mera, li qed taqagħli xagħri. Wiċċi ma nbidilx wisq, forsi nixef xi ftit kif jgħidli Italo. Ix-xagħar t'għajnejja m'għadnix nagħti kasu. Hekk jew hekk l-anqas l-aħwa Gallagher ma ħabblu rashom fuq il-kunċett ta' monobrow, dis-sena ta' min nipprovaha xi ftit jien.

Is-sajjetti ma waqfux. Dis-sena ħareġ temp ikrah, ħafna. Dis-sena ħriġt darba biss, mort niekol f'nofsinhar ma' Lara, kif ilni nagħmel għal dawn l-aħħar erba' snin. Dis-sena ma domniex u ma xrobniex għax kellha tmur lura lejn xogħolha.

Dis-sena se noħroġ ma' sħabi tax-xogħol u xi ftit oħra magħżulin, ser ninfaqa' bix-xorb sakemm inħossni ħażin, bħalma ħassu Eddie f'Lock, Stock and Two Smoking Barrels meta tilef kemxa sterlini waqt logħba poker. U bħal Eddie se nqum minn fuq is-siġġu b'rasi ddur bija, bil-mużika ta' I Wanna be Your Dog ta' Iggy Pop iddur f'moħħi. U se nara kollox idur imma ser nerġa ninfaqa' nidħak, infaqqa' daħka mqita li tfisser mod għalija, u mod ieħor għal ħaddieħor.

U jista' ifaqqa l-beraq u s-sajjetti kollha li jixtieq, mhux ser nibża'.

Għandi ħamsa u għoxrin u meta kelli tlieta u għoxrin kont ħlift li ta' ħamsa u għoxrin nisserja, nissoda, u naqtagħha. Għamiltha meta kelli erbgħa u għoxrin u llum erġajt illaxkajt, xi ftit.

* * *
Mix-xellug tiegħi tfaċċat kuġinti b'drink ieħor. Dennis minn wara l-bar ferragħli ieħor u qalli Happy Birthday, sabiħ, u minn fuq il-lemin Jonny Carbone tani t-tielet wieħed.

Issa żżejjed... issa wisq... issa ħallejtkom. U bdejt nisma' I Wanna be Your Dog tidwi mingħajr waqfien, lesta biex iċċarrat u tqatta' l-intern ta' moħħi bi snienha bojod, kbar, u qerrieda.

Ħallejtkom. Għada nibla' żewġ Panadols u norqod quddiem il-logħba ta' l-Arsenal.

Thursday, October 18, 2007

Maltin u Moldavi fix-Xita u r-Riħ u l-Innijiet

Ix-xita li kienet qed traxxax fit-tlieta ta' waranofsinhar bdiet tiħrax bil-mod. Timxi fit-triq u qisek qed taqsam ix-xmara Tigris, speċjalment hawn isfel, f'Ta' Xbiex, fejn inzerta li m'hawnx triq waħda invellata kif suppost.

Jien u Pawlu tlaqna fis-sitta ta' filgħaxija, u soqna f'nofs orġja sħiħa ta' karozzi u ilma, magħrufa aħjar bħala t-Traffiku Malti Meta Tagħmel Qatra Waħda u Tistordi lil Kulħadd. Wasalna l-Mosta, u wara l-ewwel tixriba tboss li blajt sakemm imxejt għad-dar ta' sieħbi, biddilna fuq fuq u soqna lejn Ta' Qali, ippakkjati qisna żewġ suppressati (bil-kappa b'kollox).

Issoltu imdorrijin nistennew xi logħba ma' l-Italja biex jimtela Ta' Qali, u hemm eluf li bħali, ma jersqux lejn Ta' Qali fi tmiem il-ġimgħa biex jaraw il-logħob tal-kampjonat tal-Premier. L-entużjażmu ġdid għall-futbol Malti huwa, biex nużaw kelma li diġa ġiet abbużata u stuprata, posittiv. Biex ngħidu s-sewwa, kien hawn splużjoni ta' interess bis-saħħa ta' Pawlu u Louis tar-Rookies, li ilhom minn qabel is-sajf jaħdmu sabiex finalment twieldet is-South Core, l-ewwel forma ta' support organizzat għat-tim nazzjonali Malti.

U m'hemmx isbaħ minn logħba bħal Malta kontra Turkija (Settembru 2007, 2-2) sabiex reġgħet bdiet tissemma l-għajta Forza Malta. Li, fiha nnifisha, hija diġa l-isbaħ għajta li tista' tgħajjat.

Għajjat - barra l-bibien ta' Qali, biex insibu żewġ biljetti, rajna l-passjoni. Neħħi x-xita, li ma kinitx qed tgħin, intbaħna li kienu qed jispiċċaw il-biljetti. Issa, ħsibt jien, jekk mal-Moldova qed jispiċċaw il-biljetti, x'jiġri kieku allaħaresqatt nilagħbu mal-Brażil? Barra minn hekk, fuq ir-radju kien qed jingħad li f'Ta' Qali ma kienx għad fadal fejn tpoġġi.

F'nofs imbuttar u ċajt li jingħad biex iddaħħak lill-folla li tkun qegħda madwarek (fosthom, l-aħwa ġibu deodorant u tgħidli qalbi fil-kċina ħa narawha) spiċċajna qtajna żewġ biljetti u dħalna mingħajr aktar tensjoni fil-grawnd. Pawlu għamel siegħa jidħak bija x'ħin lill-pulizija li kien qed ifittixli fil-bwiet u sabli xi ħaġa daqsxejn imdaqqsa għedtlu "Għandi l-kamera, għandi l-kamera!!"

X'ħin dħalna fil-Millennium Stand kienet għadha nieżla x-xita. Ma lħaqniex l-innijiet (kelli kurżita biex nisma dak tal-Moldavja) iżda konna hemm fil-ħin eżatt għall-bidu tal-logħba.

Tistgħu taraw x'ġara fil-logħba fuq bosta siti oħra, mhux ser nidħol f'dettall għalxejn. Dak li ma jgħidux il-gażżetti, iżda, ser niktbu hawn:

5 minuta "Mister ersaq min-nofs għax jien daqsek ħallast biex nara."
Dort u nsib tlieta minn nies bilqiegħda f'nofs il-Milliennium Stand, fejn hemm kulħadd bilwieqfa bl-umbrelel.
7 minuta "Mister ersaq min-nofs għax..."
"Mhux intom qegħdin bilqiegħda?"
It-tlieta li kienu bilqiegħda qamu u sabu żona oħra.
11 minuta Innu li ġej mis-South Core jgħid hekk: F*** il-familji tagħkom...
30 minuta Jitfaċċa Manuel Cuschieri. Mis-South Core qamet buuuu kbira, indirizzata lejn il-goaler tal-Moldavja (li kien qed jitqażżeż). Cuschieri reġa daħal ġewwa, forsi biex jixtri kafe.
45 minuta, Malta qed titlef tlieta b'xejn u qamu frażijiet komuni fosthom F*** kemm għandkom u Bla Bajd. Banner ċkejken imdendel maċ-ċint tas-South Core li jgħid Small Country, Big Balls kien qed jidher veru inutli.

Half Time, fil-kju għall-kafe.
"Sorry, ma taħsibx li qed tqabbeż lil kulħadd?"
"
Veru," - qbiżt jien - "il-kju jibda minn hemm wara..."
"Ehe?"

57 minuta Referee, mela għandek il-katarretti?
59 minuta Il-Mars u l-kafe ta' wara l-half time għadhom qed jagħtu bis-sieq.
74 minuta Penalty għall-Malta. Hekk mela, ja l**a. Jien sadattant, għadni qed inxejjer subgħajja tan-nofs, anke jekk ma nafx lil min.
84 minuta Tieni goal ta' Malta. F'daqqa waħda kulħadd qisu beda jemmen li ser inġibu d-draw.
94 minuta Tmiem il-logħba. Wara sagħtejn xita, għadni ma nistax nemmen li tlifna mal-Moldavja.

Tlaqna nieħdu burger m'għand Noel tal-Mosta.

Monday, October 15, 2007

Kieku Kristu x'Kien Jagħmel?

Immaġinaw li Kristu ma ġiex fi żmien ir-Rumani. Immaġinaw li ġie wara li laħqu twieldu s-Sony, Walmart, Popmart, Superman, il-Petronas Tower, l-intolleranza sesswali u l-prostituzzjoni legalizzata.

Kieku ma kienx ikun il-Kristu li jidher fuq is-santi tal-Mużew, b'għajnejh ħodor u xagħru kannella twil, b'leħja folta ta' bniedem matur li xorta jidher żagħżugħ. Ma kienx ikun il-Kristu ta' Pasolini maħdum minn Irazoqui, miexi ħafi b'rasu mgħollja fir-raħal ċkejken ta' Matera.

Immaġinaw, għal ftit minuti, li Kristu kien il-bniedem perfett fis-seklu wieħed u għoxrin. Perfett, mhux fiżikament jew soċjalment. Aħsbu f'dak kollu li għallem u għex Kristu, iżda flok ħabbatha mar-Rumani, ħabbatha ma', fej naf, ġirien li jżommu r-radju għoli.

* * *
Jien m'inix bniedem reliġjuż wisq. Il-bini tal-knisja u jien għandna ftit antipatija lejn xulxin. Il-qoffetti bil-flus ma naħmilhomx. Id-deheb u l-istatwi ma jinżlulix. Il-qassisin kultant iparlaw fil-vojt. Lil Kristu narah biss f'xi nkwatru ndurat bid-deheb, u mkien iżjed. It-tagħlimiet tiegħu dwar is-sinjuri li jgħaddu minn għajn ta' labra waqgħu fuq widna torox. Il-qassisin li marru jaħdmu f'Ismu lejn l-Afrika, l-Asja u l-Amerka t'Isfel huma ppersegwitati u jgħixu fil-faqar. Il-Vatikan, imbagħad, huwa sinjur daqs l-iSvizzera, fejn għandu nofs il-kontijiet f'nofs il-banek ta' dak l-istat.

Din il-kontradizzjoni qatt ma niżlitli.

Pero m'inix ateju, jew anjostiku. Pasolini kien ateju.

Illum min jgħid li hu ateju iqabbadni d-daħk, u wara ftit il-biki. Jekk ma temmen f'ħadd, inti m'għandek ebda funzjoni f'ħajtek; inti biċċa laħam li ma temminx li xi ħadd ġabek fid-dinja. Ma jistax ikun li ma temmen f'ħadd; għalija, inti qed tipprova turi kemm int cool.

* * *
Ma nistħix ngħid, issa li daqt nagħlaq 25 sena, li Kristu huwa wieħed mill-ftit eroj tiegħi. Miegħu hemm Senna u Guevara. Sudamerikani, leġġendi fil-qasam tagħhom. Bħal Kristu, ma għexux il-milja kollu ta' ħajjithom, li ntemmet ħesrem f'nofs missjoni oħra. Bħal Kristu, inħares lejhom u niftakar fil-vers ta' Bon Jovi (minn tant nies, veru, imma did-darba kiteb ħaġa tajba): Mama I gotta try/Don't you know that all my heroes die.

Il-figura ta' Kristu qed nemmen fiha daqsxejn bħal dawk in-nies li, meta jindunaw li tilfu kollox, iduru lejh. Bħall-parabbola ta' l-iben il-ħali. Bħalissa għandi mistoqsija li ma niflaħx inżomm, anki jekk naf x'ser tkun it-tweġiba. Kieku Kristu kien jgħix fis-seklu 21, u joqgħod ftit 'l isfel minni (għax ma jistax ikun li kulħadd fl-Istati Uniti jgħix), kont nimmaġina l-ħarsa ta' wiċċu malli jisma l-mistoqsija tiegħi.

* * *

Imma din il-mistoqsija, sieħbi, ma nistax inżommha fija. Ma niflaħhiex. Ilha tlitt ijiem u tlitt iljieli ddur ġo fija. Għandi bżonn tweġiba, irrid nisma ħoss. X'nagħmel...

...tgħid, lil dak, intihielu ġo nofs wiċċu?

Dak il-ħin instema l-ħoss tal-mobile. "Ġej, iva, hawn qiegħed. Issa nġiblek Prison Break mela, orrajt. Ħallejtek..."

Mingħajr tweġiba, Kristu tani dahru u mexa 'l hemm. Bħal donnu qed jgħidli,
agħmel int, Flask, int taf xi tħoss. Imma taf ukoll x'inhu sewwa.

Tuesday, October 09, 2007

Meta Qabżitlu Beppe Grillo (4)

La Paga di Giuda (16 ta' Settembru 2005)

Blog ieħor fejn Beppe Grillo qabżitlu, u bl-ikrah. Minn dak il-blog, f'nofs il-burraxka li kien qala sabiex jitlob ir-riżenja tal-Gvernatur tal-Bank Ċentrali Taljan, Antonio Fazio, kien qiegħed iwieġeb ukoll għal spekulazzjonijiet li kienu qed isiru fuq il-ħajja privata ta' Grillo.

Il-kulminu tal-VDay, u l-ironija tal-kunċett tagħha, jinsab kollu fil-bloggata ta' Grillo jisimha La Paga di Giuda, allużjoni għat-tletin biċċa fidda ta' l-appostlu l-ġakbin.

Mela tajjeb, nefħet il-media Taljana, dan il-buffu qed joħroġ in-nies fil-pjazez Taljani u Ewropej biex ineħħi mill-Parlament lil dawk kollha li nstabu ħatja mill-qrati ta' xi reat jew ieħor. Iżda issa nikxfuh: huwa stess kien jgħid kontra l-internet u issa qed jużah bħala l-aktar arma potenti tiegħu. U dawk li jsegwuh, jafu li Grillo stess kien instab ħati ta' qtil involontarju?

Dan kollu reġa ħareġ fil-medja Taljana, speċjalment waqt l-aħbarijiet ta' Emilio Fede (Berluskonjan lagħqi) u Studio Aperto (fejn tara ħames minuti aħbarijiet, u l-bqija tara x'qed jagħmlu l-mudelli u ċ-ċelebritajiet Taljani. U tara ħafna isdra wkoll, l-iktar waqt ħin l-ikel). Id-direttur tat-TG2 saħansitra wasal biex qal li wara l-agħa li qajjem Grillo, ħadd m'għandu jeħodha b'sorpriża jekk ikun hemm xi miġnun u jagħti xi tir lil xi membru tal-Parlament jew ieħor. Ta' dan il-kumment, l-istess direttur spiċċa ridikolat minn ħafna mill-kollegi tiegħu.

Madankollu, jekk tisma lil Grillo jagħmel l-elenku sħiħ ta' Parlamentari Taljani ħatja ta' xi reat jew ieħor tibqa b'ħalqek miftuħ. Fost l-ismijiet mhux talli insibu ħafna backbenchers kif jgħidulhom Malta, iżda ħafna ismijiet familjari u importanti: Previti, Borghezio, Bossi, Calderoli. Il-politiċi tax-xellug għandhom maġġoranza ta' sentenzi li għandhom x'jaqsmu ma' offiżi bħal ġarr ta' armi bla liċenzja u pussess ta' splussivi. Tal-lemin għandhom daqsxejn ta' taħlita mhux ħażin, fosthom korruzzjoni, razziżmu, ksir tal-paċi pubblika u ħwejjeġ minn dawn.

Il-loġika ta' Grillo hija din: għalfejn dawn in-nies li huma ħatja minn reati daqstant gravi qegħdin fil-Parlament bħala rappreżentanti tal-poplu?

Huwa l-iżbilanċ fil-ġustizzja li tant idejjaq lil Beppe Grillo. Bħalma idejquh l-inġustizzji li jsiru fil-qasam ekonomiku, ambjentali, industrijali, soċjali, edukattiv u internazzjonali.

Ir-raġunar huwa dan: jekk il-politiku ma jasalx, għax il-politika hija tad-daħk, wasal iż-żmien li l-komiku jiftaħ ħalqu kontra is-sistema.

Is-satira politika għandha għanijiet oħra, u bil-mod il-mod Grillo wasal f'fażi oħra: dik li jiftaħ lista pubblika għal ċittadini "normali" li jixtiequ jikkruntastaw is-sistema politika mmermra - iżda dejjem fi ħdan l-elezzjonijiet. Jibqa' il-fatt illi l-eżibizzjoniżmu ta' Grillo huwa l-fattur li l-aktar jista' idgħajjef dak kollu li qed jaħdem għalih.

* * *
Hawn ħamsa u ħamsin miljun blog fid-dinja kollha. Skond Technorati, Grillo jinsab it-tmienja u għoxrin fil-klassifika ta' l-aktar blogs influwenti fid-dinja kollha; l-ewwel wieħed fost il-bloggers Ewropej, fost ruxxmata bloggers Amerikani li jimlew din il-klassifika.

Il-battalja li jmexxi Grillo tiżvolġi ruħha fil-medja li hu tant jikkritika. Kemm ser iddum tagħtih spazju l-medja u l-informazzjoni ħielsa (bħalma hi Wikipedia) li hu tant jitmasħan għaliha?

Tuesday, October 02, 2007

Meta Qabżitlu Beppe Grillo (3)

ikompli...

Allaħares kellna xi ħadd bħal Beppe Grillo f'pajjiżna, imexxi protesti kontra l-iżvilupp ta' Ċenċ jew tar-Ramla l-Ħamra (eh bilħaqq, domt daqsxejn biex ktibt it-tielet parti, għax kont f'daqsxejn ta' estasi b'leħen irqiq dwar ir-revoka tal-permess). Hawn Malta kienet biżżejjed "tieqa illegali" fid-dar ta' Astrid Vella sabiex il-MEPA dawritha f'persunaġġ ħati ta' krimini kontra l-umanita, li żżomm il-martell u l-minġel taħt is-sodda, u li fil-kexxun tal-kommodina, fuq il-brevjarju l-aħmar, għandha wkoll santa ta' Joe Brincat mgħannaq ma' Fredu Sant.

Lil Grillo diffiċli tagħmillu bojkott. Fl-Italja żammewh 'il bogħod mit-televiżjoni ta' l-istat u spiċċa jidher xorta waħda, għax bis-saħħa ta' leħnu kulħadd beża li xi darba kien ser jiċċaqlaq il-blat. Hawn Malta kien ikun hemm żewġ toroq għal xi ħadd bħal Grillo: jew li jirnexxilu t-tir li jqajjem kuxjenza permezz ta' dak li jgħid; jew jispiċċa bħal Josie Muscat, Norman Lowell u tużżana karretti oħra li qatt ma kellhom loġika fl-argumenti twal u sħan tagħhhom. U jintesew fix-xejn, għajr għal xi erbgħa min-nies f'xi każin.

Xewka bħalma hu, Grillo attakka lill-politiċi Taljani fuq l-ambjent ukoll. M'ilux wisq, fl-eqqel tal-gvern ta' Prodi, kien għaddej agħa kbir dwar it-Treni Ad Alta Velocita, li fl-Italja jirreferu għaliha bħala t-TAV.

Din it-TAV kellha taqsam il-Val di Susa sabiex tgħaddi lejn Franza. Naturalment il-popolazzjoni qamet kontra dan l-iżvilupp, u Grillo kien wieħed minnhom. Imdawwar minn folla mdaqqsa, fetaħ l-intervent tiegħu f'Turin b'dan il-kliem:

"Hawn folla ta' tmenin elf ruħ. Is-sindku qed jgħid li hawn elf u ħames mija. Ta' min immorru fuq is-sindku, u intuh xutt fil-bajd kull wieħed, u ngħajtu BUUU. Qed nara ħafna anarkisti revoluzzjonarji ta' tmienja u tmenin sena (daħk mill-folla). X'qegħdin tagħmlu hawn?"

Iżda minbarra dawn it-tip ta' mass meetings, Grillo huwa magħruf bħala bniedem li jipprova jagħti eżempju bl-inizzjattivi kemmxejn strambi tiegħu. Fost oħrajn, meta l-FIAT niedet mudell ta' vettura ġdida, Grillo laqqa' il-ħaddiema quddiem l-impjant tal-Mirafiori u qagħad jispjegalhom dwar il-karozza li taħdem bl-ilma (hydrogen, biex inkunu preċiżi). Darba kiteb fuq il-blog tiegħu li permezz ta' magna li hemm fis-salott tiegħu, jiġġenera enerġija mix-xemx u fl-aħħar tax-xahar ibiegħ l-enerġija minn din il-magna lill-ENEL.

Minjaf għala, dejjem jistaqsi ruħu, il-kbar tad-dinja qed jinsistu li jużaw il-faħam u ż-żejt biex jipproduċu l-enerġija. Mhux sigriet li dawn ir-riżorsi ma tantx se ndumu ngawduhom.

ikompli...

The Long Interview, Vol 2

(Sunday Times, 30th September 2007)

It’s a quiet, uneventful Tuesday night. Last week, fireworks from the other side of Balluta rocked the buildings and set off scores of car alarms. Tonight, however, the low volume bluesy atmosphere of what is, ostensibly, a Steve Urpani playlist, is a more welcome company.

Steve knows what his guests would like for their second round of drinks. They are known faces around here, their voices familiar, their mannerisms easily recognisable. The telly is showing Arsenal play in the third round of the Champions League qualifying against Sparta Prague.

Ray Mercieca swivels on his tool, his trademark baseball cap pointing upwards towards the box. “What’s the score?”

“One-nil.”

“Nah… Walcott? I don’t like Walcott. He’s overrated…”

Everybody has opinions. Ray Mercieca is certainly not the man to hide them behind his little finger, and he will never stop from telling you precisely what he thinks. You ask him the most basic of questions and he’ll give you the most detailed of replies, forgetting nothing, leaving no stone unturned. His charisma, English accent and occasional ‘f’ word, make him one of my favourite interviewees. And, when he talks, you listen, and find it very hard to look away from the quasi-idealistic gleam that lights his eyes.

Gino Micallef and Antoine Griscti, Gaggu for friends, are the other two fifths of The Characters sipping their whiskies at Muddy Waters. After all this time, I’m sitting with the band I thought I’d never see again, as if it were too good to be true.

We’re generations apart, I’m still a fan, they are still pumping energy into their music. Catch one of their concerts, anywhere, and you’ll see that a long hibernation – pause, as they will say – hasn’t got any rust settling into their joints.

Muddy Waters was the place where Steve Urpani set the ball rolling again, after a long time. Ray had just reunited the Rifffs after releasing some of his own solo material.

“With the Rifffs it happened because Rayvin was in Malta at the time, so we… took the opportunity. The Characters was a different story though. I was playing an acoustic set up there (nodding to the diminutive stage) and these two next to me… they conned me!” he laughs. “The magic, the energy, they were still there, after we played we knew we could still have it all.”

Sitting next to the singer, Gino Micallef is relishing the return of his bass swinging days. “We really enjoyed playing together that night. I think was the right time to get together again and start working on bringing The Characters back.”

A slight hangover is in the air, but Ray’s freewheel is working alright. He explains why this long awaited reunion, in 2007, was so simple. And he had the right motives, too.

“I was writing music that was somehow Characters’ music, because that vision was always there. To be honest, I was not at all happy with all the s**t that was going on in Malta, and a lot of people were sitting inside at as well. So I said as long as we have something to say, we try and do it, and Gaggu made it very clear that we don’t play anything unless it is of pure quality and not too commercial, and we all felt the same way.”

“Me, personally, whatever I was seeing [in the local scene] was lazy, no excitement, it was just as if too many people were listening to an album and copying it, making it their own.”

Would you dare accuse someone like Ray of being old, of trying to resurrect a myth that should have been left alone?

“It wasn’t time to move on, no. At the gigs I could see all the energy in the audience and I hadn’t seen something like that for years. But at the end of the day The Characters have always been about that, and I’m sure a lot of people wanted to see us [play live] again, even the old songs. Maybe they were a bit shell-shocked when they heard the new songs, but we believe the music is good fun.”

With Adam Bonello on guitars and Antoine Faure on keyboards to complete the lineup, they set on writing new music, releasing So Alive in what was a relatively busy summer. A song that embodies their spirit, the Characters magic that never really vanished, opening with trademark melodic guitars and Ray’s You’ve got to say what you want. Not quite in the mould of their older classics, though, the new Characters have polished themselves a bit more. Sign of their ageing nicely, perhaps?

Says Gino: “After a few rehearsals we already had the new songs sorted. It’s such fun, it’s like we never stopped. I mean, we’ve played with other musicians and bands, but being onstage as The Characters – it’s special!”

“We were perhaps a bit more ear friendly then, now we are back in a different manner, with a bit more vengeance in our music,” says Gaggu.

So Alive is a bit similar to what we were doing before we stopped. We still have that thing about us, but the next single will be completely different. Just wait and see that…” says Ray. Should I bet?

I caught The Characters’ for the first time after their reunion at Valletta, where they played as a supporting act for The Wailers. They played with renewed vigour, probably just having some serious fun, surprising some of the audience with the way their classics were sounding.

“We never decided to re-arrange the old songs, I’d say it just happened. Probably it’s the way we’re playing nowadays, or else we must have forgotten what we were playing and we just thought this should be the right way. You can play those songs in any way, and people would still want to hear them, so, why not?”

“I mean, I’m having a lot of fun playing, Ray is writing some fantastic music like he’s never done before. It’s like we’ve found the right groove,” enthuses Gino.

Ask them what their aims are, when they intend to release so and so, what they are planning long-term, and Ray will cut you short with a curt reply: “As long as we have something to say and we’re still relevant – and as long as we have the energy to live up to it.”

“We can push or force ourselves to do things, but we’d run the risk of becoming boring after a couple of years. It wasn’t that we were boring in the 1990’s, but at the time we had a few issues, personal ones especially, that we had to iron out. Those times are over now, and we’re back with better music, that is in a way easier to express in front of the audience,” says Gino.

“Gaggu was the one who always wanted the Characters to be a non-commercial band, and when I was doing music for the Rifffs I often asked myself, at the back of my mind, what Gaggu would say about it.”

After some years apart, they have matured on the personal level as well.

“Today we are five people who have a tremendous respect for each other, and we’ll have no clashes over our music, so it will have its freedom, we’ll let it decide and do the talking for us. That’s the greatest thing we’ve achieved. We discovered things about us musically and personally that we never knew before, maybe because we were younger.”

“We had a lot of pressure to do things. People expected a lot from us. And we also had a lot of clashes then, now we have learnt the lessons and we’ve become more patient with each other,” adds Gaggu.

Yet, added to all this, there was another incident that caused The Characters to split. Ray admits it was a particularly bad time for him.

“It took us long to get over Mike’s [Williams] death. Speaking for myself, it took me a hell of a lot of time. It wasn’t easy, he was a guy who was always part of the family.”

Steve reappears from behind the bar, this must be the third round. Or is it the fourth?

I ask them about the local music scene and the reception they got from the radios. Ray cannot really complain, but he does have some words to say about this:

“The media has become so commercialised, but that’s because they have to survive. At least they still play local acts, who maybe get more airplay if they’re sponsored by some big name or other. We don’t have anyone to sponsor us for airplay but we still get backing from various radio stations.”

“Unless you are within those certain guidelines which they have laid down, you don’t get played. [Turns to Gaggu] – You don’t agree with me?”

“Yes, of course I agree. If you are too awkward or alternative, without those catchy commercial tunes, you don’t get much of a chance to be heard on air. It’s about being clever enough to find a sound in between.”

“With the Rifffs it was hard to get airplay, and I think much of the interest came thanks to the audience and its SMS’s,” said Ray.

“Foreign DJ’s have come here and have no history of Malta and of what used to happen here 30 years ago when there was nothing here, only one national radio station and one TV station, and dictate what should or should not be played on local radio when they’re not locals themselves. They should not turn their noses up to anything local when they don’t understand how hard it is for local musicians to buy instruments and get in the recording studio… there’s no industry here, end of story.”

He’s not talking to me in my mother tongue, but I need not point this out to him.

“Maybe, yes, I am an English immigrant and you can tell me I’ve no right to say this. Well, I am half-Maltese, I’ve got Maltese blood. I haven’t come from Canada two years ago with my family in tow and decided that Malta should become Canadian, or Australian, or English or French. I don’t agree with that. You have to accept the culture of the Maltese, and respect the values of those who have been pioneering the scene, and give them courage, and faith, to try something new.”

His favourite up and coming band: Drive.

“They’re a bunch of great kids. I look forward to see them write and experiment more with their own music.”

“Then Subculture, it’s really great to have Woody and Bahri around, perhaps there should be a DJ who is ready to play their songs and that kind of music. The audience should have the final say whether they want to hear more of that or not, instead of DJ’s who play the same music 23 times a day. There should be a DJ who can watch out for new talent. I mean… they even tried to shut Brian Micallef down, you know, he’s our equivalent of John Peel, and if John Peel weren’t around there would be no U2 today…”

* * *

The second long interview in three years is over. We stop talking about the Characters now, resorting to more mundane topics.

“Are you okay, boy? You’re a bit too quiet,” says Ray, throwing an arm around my shoulder.

I smile, and point to the telly. Arsenal are finishing off Sparta, 3-0, and Walcott is the only Gunner to pick up a yellow.

The Characters will be playing their Official Reunion gig at the Buskett Roadhouse on the 6th of October. More info on http://www.myspace.com/thecharactersmusic.

Wayne Flask
www.wayneflask.com
speakup@wayneflask.com

Blog Counter